ล้ม ล้ม ล้ม ล้ม ล้ม ล้ม แล้วก็เจ็บมันเป็นเรื่องธรรมดานี่เนอะ
วันนี้ ฉันกลั้นใจลุกขึ้นอีกครั้ง
ลุกขึ้นมาแบบไม่มั่นใจหรอก
ลุกขึ้นมาพร้อมๆกับความสับสนที่ยังคาอยู่ในใจ
ลุกขึ้นมาพร้อมๆกับบาดแผลที่จะยังคงเป็นแผลเป็น
แต่อย่างน้อยๆ ฉันก็พยายามลุกขึ้นจนได้
ไม่ว่าจะเพราะอะไร.......ฉันขอบคุณ
ขอให้การเริ่มต้นใหม่ของฉันครั้งนี้
ดำเนินอยู่บนความเข้าใจและ ความห่วงใย
หวังว่าหากล้มอีกฉันจะไม่เจ็บมากกว่านี้อีกแล้ว
แต่ใครจะรู้อนาคตล่ะเนอะ
สู้ - - สู้
